جلد 16، شماره 3 - ( مجله علمی بیماری های پستان ایران 1402 )                   جلد 16 شماره 3 صفحات 107-95 | برگشت به فهرست نسخه ها


XML English Abstract Print


1- گروه مهندسی پزشکی، دانشگاه آزاد اسلامی واحد علوم و تحقیقات تهران، تهران، ایران
2- گروه مهندسی پزشکی، دانشگاه آزاد اسلامی واحد علوم و تحقیقات تهران، تهران، ایران ، s.khorramymehr@srbiau.ac.ir
3- گروه علوم پایه توانبخشی، دانشگاه علوم پزشکی ایران (IUMS)، تهران، ایران
چکیده:   (2087 مشاهده)
مقدمه: مطالعات بالینی و آزمایشگاهی نشان می‌دهند که استفاده از آسپرین و ایبوپروفن در طی شیمی درمانی یا قبل از درمان سرطان پستان تعداد سلول‌های سرطانی را کاهش داده و انتقال آن‌ها را جلوگیری می‌کند. این مطالعه به بررسی ویژگی‌های مکانیکی سلول‌ها پس از درمان سلول با این دو دارو می‌پردازد.
روش بررسی: این مطالعه تأثیر آسپرین و ایبوپروفن به‌صورت مستقل و ترکیبی در دو غلظت 5 میکرولیتر و 10 میکرولیتر بر ویژگی‌های مکانیکی سلول‌های سرطانی MCF-7 بررسی می‌کند. سپس آن‌ها را با ویژگی‌های مکانیکی سلول‌های سالم  MCF-10  مقایسه می‌کند. ویژگی‌های مکانیکی سلول‌ها با استفاده از دستگاه میکروسکوپ نیروی اتمی AFM اندازه‌گیری شد. درنهایت مدول یانگ و تغییر شکل تمام گروه‌های سلول محاسبه و بررسی شد.
یافته‌ها: نتایج ما نشان داد که نمودار تغییر شکل سلول‌های سرطانی به نمودار سلول‌های سالم نزدیکتر شد با استفاده از آسپرین و ایبوپروفن. علاوه بر این، مقدار عددی مدول یانگ درMCF-7  هنگام استفاده از 10 میکرولیتر آسپرین نسبت به سایر گروه‌های درمانی بیشترین مقدار را داشت که نزدیک به مدول یانگ سلول‌های سالم بود.
نتیجه‌گیری: با استفاده از استفاده مجزا یا ترکیبی آسپرین و ایبوپروفن، ویژگی‌های مکانیکی سلول‌های سرطانی به ویژگی‌های مکانیکی سلول‌های سالم نزدیک‌تر شد. احتمالاً تعداد سلول‌های تخمدانی قابلیت زنده‌مانی کاهش یافته است به‌دلیل افزایش سفتی در خطوط سلولی سرطانی با استفاده از آسپرین و ایبوپروفن است.

متن کامل [PDF 860 kb]   (1072 دریافت)    
نوع مطالعه: پژوهشي | موضوع مقاله: علوم مهندسی
دریافت: 1401/10/14 | پذیرش: 1402/6/28 | انتشار: 1402/8/1

بازنشر اطلاعات
Creative Commons License این مقاله تحت شرایط Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License قابل بازنشر است.