جلد 16، شماره 3 - ( مجله علمی بیماری های پستان ایران 1402 )
جلد 16 شماره 3 صفحات 79-65 |
برگشت به فهرست نسخه ها
ندا محمدی نیا1 
، عباسعلی ناصحی*2 ، بهشته نیوشا3
، عباسعلی ناصحی*2 ، بهشته نیوشا3
1- گروه روانشناسی، دانشکده علوم انسانی، دانشگاه آزاد اسلامی واحد ساوه، ساوه، ایران.
2- گروه آموزشی پزشکی و توانبخشی، موسسه آموزش عالی علمی کاربردی هلال احمر ایران، تهران، ایران ،Dr_nasehi@yahoo.com
3- گروه روانشناسی، دانشکده علوم انسانی، دانشگاه آزاد اسلامی واحد ساوه، ساوه، ایران
2- گروه آموزشی پزشکی و توانبخشی، موسسه آموزش عالی علمی کاربردی هلال احمر ایران، تهران، ایران ،
3- گروه روانشناسی، دانشکده علوم انسانی، دانشگاه آزاد اسلامی واحد ساوه، ساوه، ایران
چکیده: (3220 مشاهده)
زمینه و هدف: ترس از ابتلای مجدد به بیماری در زنان بهبود یافته از سرطان پستان امری شایع است. این نگرانی علاوه بر تاثیر منفی بر کیفیت زندگی این افراد موجب بالا رفتن هزینه های درمانی و مراقبتی می شود. لذا، پژوهش حاضر به منظور پیش بینی اضطراب سلامت بر اساس عدم تحمل ابهام و نقش میانجی انعطافپذیری شناختی و سایبرکندریا در افراد بهبود یافته از سرطان پستان انجام گرفت.
روش بررسی: این پژوهش در قالب یک پژوهش توصیفی همبستگی انجام گرفت. نمونه شامل 196 بیمار بهبود یافته سرطان پستان بود که برای پیگیری دوره های بعد از درمان به بیمارستانهای حضرت رسول اکرم (ص)، بازرگانان، تربیت مدرس شهر تهران مراجعه کرده بودند. همچنین نمونه شامل بیماران بهبود یافته از سرطان پستانی بود که برای دریافت روان درمانی به کلینیک های روان درمانی راه آرامش و سپید در شهر تهران مراجعه کرده بودند. نمونه گیری به صورت در دسترس انجام گرفت. پرسشنامه ها به دو صورت حضوری و آنلاین تکمیل شدند. ابزارهای مورد استفاده شامل پرسشنامه ی عدم تحمل ابهام فرستون و همکاران (1994)، اضطراب سلامت سالکوسکیس (1989)، سایبرکندریا مکالروی و شولین (2014) و انعطاف پذیری شناختی دنیس و وندروال (2010) بود. برای تحلیل داده ها از نرم افزار SPSS-25 و R استفاده شد. داده ها با استفاده از ضریب همبستگی پیرسون و روش مدلسازی معادلات ساختاری مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت.
یافته ها: نتیجه ی این پژوهش نشان داد که مدل پیشنهادی دارای برازش است. بین عدم تحمل ابهام و اضطراب سلامت با نقش میانجی سایبرکندریا در افراد بهبود یافته از سرطان پستان همبستگی مثبت و معناداری وجود داشت(0/01>P). همچنین سایبرکندریا رابطه بین عدم تحمل ابهام و اضطراب سلامت را به صورت مثبت و معناداری میانجیگری می کرد (0/01>P).
نتیجه گیری: مداخلات روانشناختی در افراد مبتلا به سرطان پستان برای بهبود اضطراب بهتر است عواملی از قبیل عدم تحمل ابهام، انعطاف پذیری شناختی و سایبرکندریا را هدف درمان قرار دهند.
روش بررسی: این پژوهش در قالب یک پژوهش توصیفی همبستگی انجام گرفت. نمونه شامل 196 بیمار بهبود یافته سرطان پستان بود که برای پیگیری دوره های بعد از درمان به بیمارستانهای حضرت رسول اکرم (ص)، بازرگانان، تربیت مدرس شهر تهران مراجعه کرده بودند. همچنین نمونه شامل بیماران بهبود یافته از سرطان پستانی بود که برای دریافت روان درمانی به کلینیک های روان درمانی راه آرامش و سپید در شهر تهران مراجعه کرده بودند. نمونه گیری به صورت در دسترس انجام گرفت. پرسشنامه ها به دو صورت حضوری و آنلاین تکمیل شدند. ابزارهای مورد استفاده شامل پرسشنامه ی عدم تحمل ابهام فرستون و همکاران (1994)، اضطراب سلامت سالکوسکیس (1989)، سایبرکندریا مکالروی و شولین (2014) و انعطاف پذیری شناختی دنیس و وندروال (2010) بود. برای تحلیل داده ها از نرم افزار SPSS-25 و R استفاده شد. داده ها با استفاده از ضریب همبستگی پیرسون و روش مدلسازی معادلات ساختاری مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت.
یافته ها: نتیجه ی این پژوهش نشان داد که مدل پیشنهادی دارای برازش است. بین عدم تحمل ابهام و اضطراب سلامت با نقش میانجی سایبرکندریا در افراد بهبود یافته از سرطان پستان همبستگی مثبت و معناداری وجود داشت(0/01>P). همچنین سایبرکندریا رابطه بین عدم تحمل ابهام و اضطراب سلامت را به صورت مثبت و معناداری میانجیگری می کرد (0/01>P).
نتیجه گیری: مداخلات روانشناختی در افراد مبتلا به سرطان پستان برای بهبود اضطراب بهتر است عواملی از قبیل عدم تحمل ابهام، انعطاف پذیری شناختی و سایبرکندریا را هدف درمان قرار دهند.
نوع مطالعه: پژوهشي |
موضوع مقاله:
تشخیص، درمان، بازتوانی
دریافت: 1402/5/22 | پذیرش: 1402/6/23 | انتشار: 1402/8/1
دریافت: 1402/5/22 | پذیرش: 1402/6/23 | انتشار: 1402/8/1
| بازنشر اطلاعات | |
 |
این مقاله تحت شرایط Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License قابل بازنشر است. |