جلد 16، شماره 3 - ( مجله علمی بیماری های پستان ایران 1402 )
جلد 16 شماره 3 صفحات 124-108 |
برگشت به فهرست نسخه ها
شیدا رجبی کاشانی1 
، رضا نوری*2 ، عباسعلی گائینی3 ، سیروس چوبینه3
، رضا نوری*2 ، عباسعلی گائینی3 ، سیروس چوبینه3
1- گروه علوم ورزشی، دانشگاه تهران پردیس بین المللی کیش، کیش، ایران
2- گروه فیزیولوژی ورزش، دانشکده علوم ورزشی و تندرستی، دانشگاه تهران پردیس بین المللی کیش، کیش، ایران ،nuri_r7@ut.ac.ir
3- گروه فیزیولوژی ورزش، دانشکده علوم ورزشی و تندرستی، دانشگاه تهران، تهران، ایران
2- گروه فیزیولوژی ورزش، دانشکده علوم ورزشی و تندرستی، دانشگاه تهران پردیس بین المللی کیش، کیش، ایران ،
3- گروه فیزیولوژی ورزش، دانشکده علوم ورزشی و تندرستی، دانشگاه تهران، تهران، ایران
چکیده: (2502 مشاهده)
مقدمه: مطالعات جدید نشان می‌دهد مهار رشد تومورها، با کاهش بیان فاکتورهای آنژیوژنزی به روشهای گوناگون از جمله فعالیت ورزشی، می‌تواند روش ارزشمندی در کنترل پیشرفت بیماری سرطان باشد. گالکتین-1 و گالکتین-3 در القا و حفظ آنژیوژنز تومور نقش مهمی دارد. هدف از این پژوهش، مقایسه تأثیر دو برنامه تمرین ورزشی منتخب بر بیان گالکتین-1 و گالکتین-3 در بافت تومور موش‌های ماده balb-c مبتلا به سرطان پستان بود.
روش بررسی: 24 سر موش ماده balb-c، با تزریق سلول‌های سرطانی وابسته به گیرنده استروژن MC4L2، مبتلا به تومور پستان شدند. سپس به سه گروه هشت‌تایی تومور (T)، تومور+تمرین هوازی (T+AE) و تومور+تمرین تناوبی خیلی شدید (T+HIIT) تقسیم شدند. گروه T+AE، 6 هفته، 5 روز در هفته و هر جلسه 60 دقیقه، پروتکل تمرین هوازی را اجرا کردند. گروه T+HIIT، 3روز در هفته به مدت 6 هفته و هر جلسه 1ساعت، پروتکل تمرین تناوبی خیلی شدید را اجرا کردند. در انتها، موش‌ها با تزریق کتامین و زایلوزین بی‌هوش شدند، بافت تومور برداشته و در نیتروژن مایع فریز شدند. بیان گالکتین-1 و گالکتین-3 به روش Real time-PCR سنجیده شد و نتایج به صورت Fold change_در سطح معناداری (P<0/05)_ با نرم‌افزار GENEX بیان شد.
یافته‌ها: نتایج نشان داد پروتکل تمرین هوازی در گروه T+AE، تأثیر معناداری بر بیان گالکتین-1 در مقایسه با گروه T نداشت ولی باعث کاهش 70/1 برابری بیان گالکتین-3 (00/0P=) شد. در گروه T+HIIT در مقایسه با گروه T، بیان گالکتین-1، 04/3 برابر کاهش (00/0P=) و بیان گالکتین-3، 57/6 برابر کاهش (00/0P=)، در گروه T+HIIT در مقایسه با گروه T+AE، بیان گالکتین-1، 58/2 برابر کاهش (00/0P=) و بیان گالکتین-3، 86/3 برابر کاهش (00/0P=) یافت.
نتیجه‌گیری: احتمالاً تمرین هوازی با کاهش بیان گالکتین-3 و تمرین تناوبی خیلی شدید با کاهش بیان گالکتین-1 و گالکتین-3 بر پیشگیری از پیشرفت بیماری سرطان پستان، موثر است.
روش بررسی: 24 سر موش ماده balb-c، با تزریق سلول‌های سرطانی وابسته به گیرنده استروژن MC4L2، مبتلا به تومور پستان شدند. سپس به سه گروه هشت‌تایی تومور (T)، تومور+تمرین هوازی (T+AE) و تومور+تمرین تناوبی خیلی شدید (T+HIIT) تقسیم شدند. گروه T+AE، 6 هفته، 5 روز در هفته و هر جلسه 60 دقیقه، پروتکل تمرین هوازی را اجرا کردند. گروه T+HIIT، 3روز در هفته به مدت 6 هفته و هر جلسه 1ساعت، پروتکل تمرین تناوبی خیلی شدید را اجرا کردند. در انتها، موش‌ها با تزریق کتامین و زایلوزین بی‌هوش شدند، بافت تومور برداشته و در نیتروژن مایع فریز شدند. بیان گالکتین-1 و گالکتین-3 به روش Real time-PCR سنجیده شد و نتایج به صورت Fold change_در سطح معناداری (P<0/05)_ با نرم‌افزار GENEX بیان شد.
یافته‌ها: نتایج نشان داد پروتکل تمرین هوازی در گروه T+AE، تأثیر معناداری بر بیان گالکتین-1 در مقایسه با گروه T نداشت ولی باعث کاهش 70/1 برابری بیان گالکتین-3 (00/0P=) شد. در گروه T+HIIT در مقایسه با گروه T، بیان گالکتین-1، 04/3 برابر کاهش (00/0P=) و بیان گالکتین-3، 57/6 برابر کاهش (00/0P=)، در گروه T+HIIT در مقایسه با گروه T+AE، بیان گالکتین-1، 58/2 برابر کاهش (00/0P=) و بیان گالکتین-3، 86/3 برابر کاهش (00/0P=) یافت.
نتیجه‌گیری: احتمالاً تمرین هوازی با کاهش بیان گالکتین-3 و تمرین تناوبی خیلی شدید با کاهش بیان گالکتین-1 و گالکتین-3 بر پیشگیری از پیشرفت بیماری سرطان پستان، موثر است.
نوع مطالعه: پژوهشي |
موضوع مقاله:
تغذیه، روانشناسی، ورزش
دریافت: 1402/5/25 | پذیرش: 1402/7/15 | انتشار: 1402/8/1
دریافت: 1402/5/25 | پذیرش: 1402/7/15 | انتشار: 1402/8/1
| بازنشر اطلاعات | |
 |
این مقاله تحت شرایط Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License قابل بازنشر است. |