جلد 12، شماره 1 - ( فصلنامه علمی - پژوهشی بيماريهاي پستان ايران 1398 )
جلد 12 شماره 1 صفحات 28-19 |
برگشت به فهرست نسخه ها
1- دانشجوی دکتری فیزیولوژی ورزشی (بیوشیمی و متابولیسم)، دانشکده علوم ورزشی، دانشگاه فردوسی مشهد، مشهد، ایران
2- گروه فیزیولوژی ورزشی، دانشکده علوم ورزشی، دانشگاه فردوسی مشهد، مشهد، ایران ،reza.attarzade.um@gmail.com
3- گروه فیزیولوژی ورزشی، دانشکده علوم ورزشی، دانشگاه فردوسی مشهد، مشهد، ایران
4- گروه فیزیولوژی ورزشی، دانشکده علوم انسانی، دانشگاه تربیت مدرس، تهران، ایران
2- گروه فیزیولوژی ورزشی، دانشکده علوم ورزشی، دانشگاه فردوسی مشهد، مشهد، ایران ،
3- گروه فیزیولوژی ورزشی، دانشکده علوم ورزشی، دانشگاه فردوسی مشهد، مشهد، ایران
4- گروه فیزیولوژی ورزشی، دانشکده علوم انسانی، دانشگاه تربیت مدرس، تهران، ایران
چکیده: (5560 مشاهده)
مقدمه: بسیاری از مرگومیرهای مبتلایان به سرطان ناشی از متاستاز است و فرایند درگیر در متاستاز انتقال از حالت اپیتلیالی به مزانشیمی است. از طرفی، فعالیت ورزشی منظم نقش مهمی در مهار پیشرفت سرطان پستان دارد. بنابراین، هدف پژوهش حاضر بررسی تأثیر یک دوره تمرین تناوبی بر بیان بیومارکر مزانشیمی و تغییرات حجم تومور در موش های مبتلا به سرطان پستان بود.
روش بررسی: تعداد 32 موش ماده نژاد بالبسی بهطور تصادفی به 4 گروه مساوی ورزش تومور ورزش، استراحت تومور استراحت، استراحت تومور ورزش و گروه ورزش تومور استراحت تقسیم شدند. 6 هفته قبل و 4 هفته بعد از پیدایش تومور، تمرین تناوبی اجرا شد. تمام موشها از طریق تزریق زیرجلدی از رده سلولی 4T-1 سرطانی شدند. برای بـررسی بیان ژن Vimentin از روش Real-Time PCR استفاده شد. داده ها با روش آزمون تحلیل واریانس یکطرفه و آزمون تعقیبی توکی در سطح معناداری (05/0>P) تجزیه و تحلیل شدند.
یافته ها: نتایج پژوهش حاضر نشان داد که بیان ژن Vimentin بافت تومور در گروه تمرین تومور تمرین نسبت به گروه استراحت تومور استراحت کاهش معناداری داشت (270/85 F=،0/0001 p ≤) همچنین، کاهش معنادار حجم تومور در هر دو گروه تمرینی (RTE & ETE) نسبت به گروه کنترل (RTR) مشاهده شد (F=23/81،0/0001 p=).
نتیجه گیری: بر اساس نتایج پژوهش حاضر، یک دوره تمرین تناوبی (قبل و بعد از پیدایش تومور) با کاهش رشد حجم تومور و کاهش بیان ژن Vimentin، این نوع تمرین، می تواند علاوه بر نقش پیشگیرانه نقش کمک درمانی در سرطان پستان داشته باشد.
روش بررسی: تعداد 32 موش ماده نژاد بالبسی بهطور تصادفی به 4 گروه مساوی ورزش تومور ورزش، استراحت تومور استراحت، استراحت تومور ورزش و گروه ورزش تومور استراحت تقسیم شدند. 6 هفته قبل و 4 هفته بعد از پیدایش تومور، تمرین تناوبی اجرا شد. تمام موشها از طریق تزریق زیرجلدی از رده سلولی 4T-1 سرطانی شدند. برای بـررسی بیان ژن Vimentin از روش Real-Time PCR استفاده شد. داده ها با روش آزمون تحلیل واریانس یکطرفه و آزمون تعقیبی توکی در سطح معناداری (05/0>P) تجزیه و تحلیل شدند.
یافته ها: نتایج پژوهش حاضر نشان داد که بیان ژن Vimentin بافت تومور در گروه تمرین تومور تمرین نسبت به گروه استراحت تومور استراحت کاهش معناداری داشت (270/85 F=،0/0001 p ≤) همچنین، کاهش معنادار حجم تومور در هر دو گروه تمرینی (RTE & ETE) نسبت به گروه کنترل (RTR) مشاهده شد (F=23/81،0/0001 p=).
نتیجه گیری: بر اساس نتایج پژوهش حاضر، یک دوره تمرین تناوبی (قبل و بعد از پیدایش تومور) با کاهش رشد حجم تومور و کاهش بیان ژن Vimentin، این نوع تمرین، می تواند علاوه بر نقش پیشگیرانه نقش کمک درمانی در سرطان پستان داشته باشد.
متن کامل [PDF 821 kb]
(2699 دریافت)
نتیجه گیری: بر اساس نتایج پژوهش حاضر، یک دوره تمرین تناوبی (قبل و بعد از پیدایش تومور) با کاهش رشد حجم تومور و کاهش بیان ژن Vimentin، این نوع تمرین، میتواند علاوه بر نقش پیشگیرانه نقش کمک درمانی در سرطان پستان داشته باشد.
نوع مطالعه: پژوهشي |
دریافت: 1397/11/24 | پذیرش: 1398/2/3 | انتشار: 1398/3/1
دریافت: 1397/11/24 | پذیرش: 1398/2/3 | انتشار: 1398/3/1
| بازنشر اطلاعات | |
 |
این مقاله تحت شرایط Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License قابل بازنشر است. |