جلد 13، شماره 1 - ( فصلنامه بيماريهاي پستان ايران 1399 )
جلد 13 شماره 1 صفحات 54-46 |
برگشت به فهرست نسخه ها
1- گروه فیزیولوژی ورزشی، دانشگاه آزاد اسلامی واحد تهران مرکزی، تهران، ایران
2- گروه فیزیولوژی ورزشی، دانشگاه آزاد اسلامی واحد تهران مرکزی، تهران، ایران ،m.peeri@iautcb.ac.ir
3- دانشکده علوم ورزشی، دانشگاه الزهرا (س)، تهران، ایران
2- گروه فیزیولوژی ورزشی، دانشگاه آزاد اسلامی واحد تهران مرکزی، تهران، ایران ،
3- دانشکده علوم ورزشی، دانشگاه الزهرا (س)، تهران، ایران
چکیده: (5622 مشاهده)
مقدمه: تمرین منظم از افزایش حجم تومور پیشگیری کرده، با راه اندازی مسیرهای سیگنالی در بیان ژن کاردیومیوپاتی را در افراد مبتلا به تومور پستان کاهش میدهد. هدف از پژوهش حاضر اثر 10 هفته تمرین هوازی تداومی بر نسبت حجم تومورر، پاسخ IGF-1، ژن های AKT و mTORC1 میوکارد موش مبتلا به سرطان پستان بود.
روش بررسی: پژوهش حاضر از نوع تجربی است. بدین منظور 12 سر موش ماده نژاد بالبسی به صورت تصادفی به دو گروه 6تایی، تمرین هوازی تدوامی (E) و کنترل (C) تقسیم شدند. القای تومور به وسیله تزریق MC4-L2 انجام شد. تمرین هوازی تداومی شامل 75 دقیقه دویدن با سرعت ثابت 60 تا 65 درصد Vo2peak، 5 روز در هفته به مدت 10 هفته انجام شد. حجم تومور به صورت هفتگی توسط کولیس اندازه گیری و ثبت شد. 24 ساعت بعد از آخرین جلسه تمرین موش ها قربانی و بطن چپ آنها خارج شد. پروتئین IGF-1 با روش وسترن بلات و بیان ژن های AKT و TORC1توسط qReal-time سنجش شدند. جهت تحلیل آماری از آزمون t مستقل در سطح آلفای 05/0 استفاده شد.
یافته ها: نتایج نشان داد بیان ژنی IGF-1 در گروه تمرین هوازی تداومی نسبت به گروه کنترل (08/0P=) تفاوت معناداری نداشت. در حالی که بیان ژن های AKT (016/0P=) و m TORC1 (022/0P=) در گروه تمرین نسبت به کنترل افزایش معنی داری داشتند. حجم تومور در گروه تمرین نسبت به کنترل کاهش معناداری داشت (03/0P=).
نتیجه گیری: بر اساس یافته های به دست آمده می توان چنین نتیجه گیری کرد احتمالا تمرین هوازی تداومی حجم تومور را کاهش می دهد و با افزایش بیان ژن های AKT و mTORC1 عملکرد قلب را بهبود می بخشد.
روش بررسی: پژوهش حاضر از نوع تجربی است. بدین منظور 12 سر موش ماده نژاد بالبسی به صورت تصادفی به دو گروه 6تایی، تمرین هوازی تدوامی (E) و کنترل (C) تقسیم شدند. القای تومور به وسیله تزریق MC4-L2 انجام شد. تمرین هوازی تداومی شامل 75 دقیقه دویدن با سرعت ثابت 60 تا 65 درصد Vo2peak، 5 روز در هفته به مدت 10 هفته انجام شد. حجم تومور به صورت هفتگی توسط کولیس اندازه گیری و ثبت شد. 24 ساعت بعد از آخرین جلسه تمرین موش ها قربانی و بطن چپ آنها خارج شد. پروتئین IGF-1 با روش وسترن بلات و بیان ژن های AKT و TORC1توسط qReal-time سنجش شدند. جهت تحلیل آماری از آزمون t مستقل در سطح آلفای 05/0 استفاده شد.
یافته ها: نتایج نشان داد بیان ژنی IGF-1 در گروه تمرین هوازی تداومی نسبت به گروه کنترل (08/0P=) تفاوت معناداری نداشت. در حالی که بیان ژن های AKT (016/0P=) و m TORC1 (022/0P=) در گروه تمرین نسبت به کنترل افزایش معنی داری داشتند. حجم تومور در گروه تمرین نسبت به کنترل کاهش معناداری داشت (03/0P=).
نتیجه گیری: بر اساس یافته های به دست آمده می توان چنین نتیجه گیری کرد احتمالا تمرین هوازی تداومی حجم تومور را کاهش می دهد و با افزایش بیان ژن های AKT و mTORC1 عملکرد قلب را بهبود می بخشد.
نوع مطالعه: پژوهشي |
دریافت: 1398/9/27 | پذیرش: 1398/11/2 | انتشار: 1399/3/1
دریافت: 1398/9/27 | پذیرش: 1398/11/2 | انتشار: 1399/3/1
| بازنشر اطلاعات | |
 |
این مقاله تحت شرایط Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License قابل بازنشر است. |