جلد 13، شماره 2 - ( فصلنامه بيماريهاي پستان ايران 1399 )
جلد 13 شماره 2 صفحات 68-59 |
برگشت به فهرست نسخه ها
1- دانشگاه آزاد اسلامی
2- دانشگاه آزاد اسلامی سوهانک ،m.peeri@iauctb.ac.ir
3- گروه فیزیولوژی ورزشی، دانشکده علوم ورزشی، دانشگاه الزهرا
2- دانشگاه آزاد اسلامی سوهانک ،
3- گروه فیزیولوژی ورزشی، دانشکده علوم ورزشی، دانشگاه الزهرا
چکیده: (4398 مشاهده)
مقدمه: سرطان پستان شایعترین و مهمترین عامل مرگ و میر زنان در سراسر دنیا به شمار میرود. هدف مطالعه حاضر تعیین تاثیر برآیندی ده هفته تمرین استقامتی به همراه مکمل یاری کورکومین بر رشد سرطان، سطوح پروتئین VEGF-A و بیان ژن VEGF-r در بافت سرطان موش های ماده مبتلا به سرطان پستان بود.
روش بررسی: پژوهش حاضر از نوع تجربی بود. 40 سر موش ماده آزمایشگاهی نژاد بالب سی پس از پیوند سرطان پستان 4T1، به چهار گروه تمرین استقامتی (پنج هفته، پنج روز در هفته)، کورکومین، تمرین استقامتی-کورکومین و گروه کنترل تقسیم شدند. همه گروه ها 24 ساعت بعد از آخرین جلسه تمرینی قربانی شدند و بافت تومور پستان بلافاصله جداسازی شد. بیان پروتئین VEGF-A به روش وسترن بلات و بیان ژن VEGF-r به روش qReal time- PCR سنجیده شد. تجزیه و تحلیل داده ها با آزمون One Way ANOVA انجام گردید و معناداری نیز 05/0>p در نظر گرفته شد.
یافته ها: نتایج پژوهش حاضر کاهش رشد سرطان (001/0>p)، کاهش معنادار سطوح پروتئینی VEGF-A (001/0>p) و کاهش بیان ژن VEGF-r (001/0>p) در بافت تومور گروه تمرین، گروه کورکومین و بخصوص گروه تمرین-کورکومین نسبت به گروه کنترل را نشان داد.
نتیجه گیری: به نظر می رسد 5 هفته تمرین استقامتی همراه با مکمل یاری کورکومین احتمالا با تاثیر مهاری فزآینده بر مکانیرم رگزایی از جمله محور VEGF-A/VEGF-r می تواند باعث کاهش روند رشد سرطان در موش های مبتلا به سرطان نسبت به گروه های مداخل های دیگر و گروه کنترل شود.
روش بررسی: پژوهش حاضر از نوع تجربی بود. 40 سر موش ماده آزمایشگاهی نژاد بالب سی پس از پیوند سرطان پستان 4T1، به چهار گروه تمرین استقامتی (پنج هفته، پنج روز در هفته)، کورکومین، تمرین استقامتی-کورکومین و گروه کنترل تقسیم شدند. همه گروه ها 24 ساعت بعد از آخرین جلسه تمرینی قربانی شدند و بافت تومور پستان بلافاصله جداسازی شد. بیان پروتئین VEGF-A به روش وسترن بلات و بیان ژن VEGF-r به روش qReal time- PCR سنجیده شد. تجزیه و تحلیل داده ها با آزمون One Way ANOVA انجام گردید و معناداری نیز 05/0>p در نظر گرفته شد.
یافته ها: نتایج پژوهش حاضر کاهش رشد سرطان (001/0>p)، کاهش معنادار سطوح پروتئینی VEGF-A (001/0>p) و کاهش بیان ژن VEGF-r (001/0>p) در بافت تومور گروه تمرین، گروه کورکومین و بخصوص گروه تمرین-کورکومین نسبت به گروه کنترل را نشان داد.
نتیجه گیری: به نظر می رسد 5 هفته تمرین استقامتی همراه با مکمل یاری کورکومین احتمالا با تاثیر مهاری فزآینده بر مکانیرم رگزایی از جمله محور VEGF-A/VEGF-r می تواند باعث کاهش روند رشد سرطان در موش های مبتلا به سرطان نسبت به گروه های مداخل های دیگر و گروه کنترل شود.
متن کامل [PDF 964 kb]
(1954 دریافت)
نتیجه گیری: به نظر می رسد 5 هفته تمرین استقامتی همراه با مکمل یاری کورکومین احتمالا با تاثیر مهاری فزآینده بر مکانیرم رگزایی از جمله محور VEGF-A/VEGF-r می تواند باعث کاهش روند رشد سرطان در موش های مبتلا به سرطان نسبت به گروه های مداخل های دیگر و گروه کنترل شود.
نوع مطالعه: پژوهشي |
دریافت: 1398/10/11 | پذیرش: 1398/11/23 | انتشار: 1399/5/29
دریافت: 1398/10/11 | پذیرش: 1398/11/23 | انتشار: 1399/5/29
| بازنشر اطلاعات | |
 |
این مقاله تحت شرایط Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License قابل بازنشر است. |