جلد 13، شماره 2 - ( فصلنامه بيماريهاي پستان ايران 1399 )
جلد 13 شماره 2 صفحات 18-8 |
برگشت به فهرست نسخه ها
فهیمه قاسمی1 
، آسیه الفت بخش2 ، علی اکبر راسخی1 ، شهپر حقیقت*3
، آسیه الفت بخش2 ، علی اکبر راسخی1 ، شهپر حقیقت*3
1- دانشکده علوم پزشکی، دانشگاه تربیت مدرس
2- پژوهشکده سرطان معتمد، جهاد دانشگاهی
3- پژوهشکده سرطان معتمد، جهاد دانشگاهی ،sha_haghighat@yahoo.com
2- پژوهشکده سرطان معتمد، جهاد دانشگاهی
3- پژوهشکده سرطان معتمد، جهاد دانشگاهی ،
چکیده: (5339 مشاهده)
مقدمه: در سالهای اخیر درمان در بسیاری از بیماریها بویژه سرطانها پیشرفت قابل توجهی یافته است، بنابراین تعداد بیمارانی که مرگ را تجربه نمیکنند افزایش یافته است و در نتیجه بکارگیری مدلهای شفایافتگی مؤثرتر از مدلهای معمول بقا است. هدف از این مطالعه برآورد نسبت شفای بدون عود سرطان پستان با استفاده از مدل شفا یافتهی ناآمیخته پواسن بتا وایبل و بررسی عوامل موثر آن میباشد.
روش بررسی: در این مطالعه کوهورت از اطلاعات 271 بیمار مبتلا به سرطان پستان استفاده شد که در سالهای 1385- 1376 به پژوهشکده سرطان معتمد جهاد دانشگاهی مراجعه کرده بودند. فاصله زمانی تشخیص بیماری تا رخداد عود بیماری محاسبه شد و تاثیر عوامل موثر بر آن ابتدا با استفاده از مدل بقای کاکس به عنوان معمولترین روش تحلیل بقا برآورد شد. سپس با محاسبه نسبت شفایافتگی از عود، تاثیر عوامل موثر بر بقا و شفای بیماران با استفاده از مدلهای وایبل و شفایافته ناآمیخته بتا وایبل پواسون تحلیل شد. تحلیل دادهها با استفاده از نرمافزار R 3.4.1 انجام شد و سطح معنیداری 5 درصد در نظر گرفته شد.
یافتهها: نتایج این مطالعه نشان داد که 17(3/6%) نفر از بیماران پس از درمان دارای عود بودند. بقای یک، سه و پنج ساله بیماران به ترتیب 97/0، 96/0 و 93/0بود. نتایج نشان داد مدل بتا وایبل پواسون با کمترین معیار آکائیکه، بهترین برازش را به دادهها دارد. براساس این مدل، گیرنده استروژن مثبت از عوامل موثر بر شفایافتگی بود (HR=0.27) و نسبت شفایافتگی 92% برآورد شد.
نتیجه گیری: مطابق نتایج این مطالعه، متغیر گیرنده استروژن مثبت بعنوان عامل موثر بر شفای بیماری شناخته شد. مدل شفایافته بتا وایبل پواسون برازش بهتری به دادهها داشت. به دلیل این که این مدل علاوه بر عوامل مؤثر بقا، عوامل مؤثر بر شفایافتگی را نیز تحلیل میکند، استفاده از این مدل در بررسی پیامدهایی با رخداد کم پیشنهاد میشود.
روش بررسی: در این مطالعه کوهورت از اطلاعات 271 بیمار مبتلا به سرطان پستان استفاده شد که در سالهای 1385- 1376 به پژوهشکده سرطان معتمد جهاد دانشگاهی مراجعه کرده بودند. فاصله زمانی تشخیص بیماری تا رخداد عود بیماری محاسبه شد و تاثیر عوامل موثر بر آن ابتدا با استفاده از مدل بقای کاکس به عنوان معمولترین روش تحلیل بقا برآورد شد. سپس با محاسبه نسبت شفایافتگی از عود، تاثیر عوامل موثر بر بقا و شفای بیماران با استفاده از مدلهای وایبل و شفایافته ناآمیخته بتا وایبل پواسون تحلیل شد. تحلیل دادهها با استفاده از نرمافزار R 3.4.1 انجام شد و سطح معنیداری 5 درصد در نظر گرفته شد.
یافتهها: نتایج این مطالعه نشان داد که 17(3/6%) نفر از بیماران پس از درمان دارای عود بودند. بقای یک، سه و پنج ساله بیماران به ترتیب 97/0، 96/0 و 93/0بود. نتایج نشان داد مدل بتا وایبل پواسون با کمترین معیار آکائیکه، بهترین برازش را به دادهها دارد. براساس این مدل، گیرنده استروژن مثبت از عوامل موثر بر شفایافتگی بود (HR=0.27) و نسبت شفایافتگی 92% برآورد شد.
نتیجه گیری: مطابق نتایج این مطالعه، متغیر گیرنده استروژن مثبت بعنوان عامل موثر بر شفای بیماری شناخته شد. مدل شفایافته بتا وایبل پواسون برازش بهتری به دادهها داشت. به دلیل این که این مدل علاوه بر عوامل مؤثر بقا، عوامل مؤثر بر شفایافتگی را نیز تحلیل میکند، استفاده از این مدل در بررسی پیامدهایی با رخداد کم پیشنهاد میشود.
متن کامل [PDF 4857 kb]
(2101 دریافت)
نتیجه گیری: مطابق نتایج این مطالعه، متغیر گیرنده استروژن مثبت بعنوان عامل موثر بر شفای بیماری شناخته شد. مدل شفایافته بتا وایبل پواسون برازش بهتری به دادهها داشت. به دلیل این که این مدل علاوه بر عوامل مؤثر بقا، عوامل مؤثر بر شفایافتگی را نیز تحلیل میکند، استفاده از این مدل در بررسی پیامدهایی با رخداد کم پیشنهاد میشود.
نوع مطالعه: پژوهشي |
دریافت: 1399/2/3 | پذیرش: 1399/4/25 | انتشار: 1399/5/29
دریافت: 1399/2/3 | پذیرش: 1399/4/25 | انتشار: 1399/5/29
| بازنشر اطلاعات | |
 |
این مقاله تحت شرایط Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License قابل بازنشر است. |