مقدمه: فناوری نانو از طریق طراحی سیستمهای دارورسانی هوشمند، چالش دارورسانی هدفمند و اسیدهای نوکلئیک به سلولهای سرطانی را برطرف میکند. این رویکرد، دقت و کارایی بهبود یافته در دارورسانی عوامل درمانی را ممکن میسازد. این مطالعه بر طراحی و ارزیابی یک نانوحامل چندمنظوره مبتنی بر PLA/Chitosan/PEG عاملدار شده با اسید فولیک (FA) با قابلیت هدفگیری تومور و دارورسانی هم افزایی پاکلیتاکسل (PTX) و siRNA به سلولهای سرطان سینه (MCF-7) تمرکز دارد که هدف آن افزایش جذب انتخابی و کارایی درمانی در مقایسه با سیستمهای دارورسانی مرسوم است.
روش بررسی: سنتز نانوذرات (FA/PLA/Chitosan/PEG) PCPF به کمک روش پیونددهی شیمیایی و فرآیند حل-در-حلال انجام شد. سپس دارو PTX و siRNA برعلیه ژن Survivinبا روش انتشار حلال همراه با امولسیون چندمرحلهای در نانوذرات PCPF بارگذاری شدند. ویژگیهای فیزیکوشیمیایی و مورفولوژی نانوذرات و نانوکپسول های سنتز شده از طریق 1H-NMR، FTIR و DLS بررسی شد. پس از بررسی تأثیرpH های مختلف (5 و 4/7) بر رهایش محمولهها، سمیت سلولی نانوکپسولها با آزمون MTT و آپوپتوز با روش Annexin V/PI در ردههای MCF-7 و MCF-10A ارزیابی شد. آنالیز آماری دادهها با استفاده از ANOVA یکطرفه و آزمون دانکن (SPSS 22، سطح معنیداری 5 درصد) انجام شد.
یافته ها: نتایج آنالیز 1H-NMR و FTIR تشکیل موفقیتآمیز نانوذرات PCPF را تأیید کرد. طبق نتایج حاصل از DLS مشخص شد که اندازه نانوذرات از 6±162 نانومتر برای PCPFتا 11±256 نانومتر برای PCPF/siRNA/PTX متغیر بود. همچنین مشخص شد که بارگذاری PTX و siRNA اندازه و PDI نانوذرات را افزایش داد و پتانسیل زتا عمدتاً منفی مشاهده شد. مطالعات رهایش، نشان داد رهایش PTX و siRNA در pH اسیدی (5) بهطور قابلتوجهی بیشتر از pH خنثی (4/7) بود. آزمون MTT، سمیت انتخابی نانوذرات حاوی PTX و siRNA را علیه سلولهای سرطانیMCF-7 و کاهش عوارض بر سلولهای سالم MCF-10A در مقایسه با داروی آزاد، را اثبات کرد. همچنین نتایج آپوپتوز سلولی نشان داد که بیشترین میزان پیش و پسآپوپتوز سلولی (به ترتیب 32/25 و 85/19 درصد) برای سلولهای MCF-7 مربوط به نانوکپسولهای PCPF/siRNA/PTX بود، در حالی که بیشترین درصد سلول های واقع در مرحله نکروز (59/30 درصد) مربوط به PTX آزاد بود.
نتیجه گیری: بهطور کلی، نانوذرات PCPF مبتنی بر PLA-PEG و هدفمندشده با فولیکاسید، با رهش کنترلشده وابسته به pH و زیستسازگاری مطلوب، سمیت انتخابی و القای غالب آپوپتوز را نشان داده و از طریق انتقال همزمان PTX/siRNA، بهطور معنیداری موجب افزایش اثر سینرژیستی درمانی در سلولهای سرطانی شدند.
| بازنشر اطلاعات | |
|
این مقاله تحت شرایط Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License قابل بازنشر است. |