جلد 14، شماره 4 - ( فصلنامه بیماری های پستان ایران 1400 )                   جلد 14 شماره 4 صفحات 44-31 | برگشت به فهرست نسخه ها


XML English Abstract Print


Download citation:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:

Sharifi Nasab M, Yazdimoghaddam H, Mohaddess S T, Rakhshani M H. Correlations of Diabetes and the Risk Factors with the Survival of Breast Cancer Patients. ijbd. 2022; 14 (4) :31-44
URL: http://ijbd.ir/article-1-914-fa.html
شریفی نسب مرجان، یزدی مقدم حمیده، محدث سیده طاهره، رخشانی محمد حسن. بررسی رابطه بیماری دیابت و عوامل خطر مرتبط با بقای بیماران مبتلا به سرطان پستان. فصلنامه بیماری های پستان ایران. 1400; 14 (4) :44-31

URL: http://ijbd.ir/article-1-914-fa.html


دانشکده پیراپزشکی، دانشگاه علوم پزشکی سبزوار ، ha_yazdimoghaddam@yahoo.com
چکیده:   (659 مشاهده)
مقدمه: دیابت با افزایش خطر ابتلا به سرطان پستان ارتباط دارد. زمان بقای زنان مبتلا به سرطان پستان به ‏علت ماهیت متاستاتیک بیماری علیرغم دریافت درمان ‏های متعدد همچون شیمی ‏درمانی، رادیوتراپی و.... رو به کاهش است. این مطالعه با هدف بررسی رابطه دیابت و عوامل خطر مرتبط با بقای بیماران مبتلا به سرطان پستان در مراکز درمان سرطان انجام شد.
روش­ بررسی: این مطالعه به صورت توصیفی - تحلیلی انجام گرفت. بیماران با روش نمونه­ گیری تصادفی سیستماتیک منظم انتخاب، سپس در دو گروه دیابتی و غیردیابتی قرار گرفتند. اطلاعات بالینی 534 بیمار مبتلا به سرطان پستان در مراکز درمانی سرطان وابسته به دانشگاه علوم پزشکی مشهد جمع ‏آوری و مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت و سپس بقای 5 ساله بیماران پیگیری گردید.
یافته‌ها: نتایج مطالعه نشان داد که بروز دیابت در سرطان پستان 7/12% بود. میانگین و میانه زمان بقا به ترتیب 95/9 و 00/13 سال بود. برای بررسی تاثیر دیابت بر زمان بقای بیماران مبتلا به سرطان پستان در حضور متغیرهای تاثیرگذار (سن، سن منارک، سن منوپوز و...) در مدل رگرسیون کاکس برازش و نتایج نشان داد که زمان بقای بیماران مبتلا به سرطان پستان دیابتی با غیردیابتی (758/0:HR- 334/1-431/0: 95%CI) (34/0=P)، تفاوت معنی ­داری ندارد. خطر مرگ بیماران با تشخیص سرطان پستان با گیرنده استروژن مثبت نسبت به بیماران دارای گیرنده استروژن منفی بر مبنای رگرسیون کاکس چند متغیره بطور معنی ‏داری کاهش پیدا کرد، (314/0:HR- 907/0-109/0: 95% CI) و (03/0=P) در بیماران تحت درمان با متفورمین مخاطره مرگ به شکل معنی‏ داری کم شده و زمان بقا افزایش یافته است (CI95%: 0/226 – 0/950, HR: 0/5) و (04/0P=).
نتیجه‌گیری: نتایج مطالعه حاضر نشان داد که زمان بقای بیماران مبتلا به سرطان پستان در افراد دیابتی با افراد غیردیابتی تفاوت معنی‏ داری ندارد. با توجه به نتایج مطالعه در پیگیری بقای 5 ساله، در بیماران دیابتیک مصرف متفورمین و در بین عوامل خطر بیماران با گیرنده استروژن مثبت می‏تواند باعث کاهش خطر مرگ گردد. لذا برنامه‏ های غربالگری سرطان در گروه ‏های در معرض خطر بالاخص در بیماران دیابتی و کنترل هایپرگلیسمی ممکن است بر زمان بقا موثر باشد.
شماره‌ی مقاله: 3
متن کامل [PDF 1116 kb]   (235 دریافت)    
نتیجه‌گیری: نتایج مطالعه حاضر نشان داد که زمان بقای بیماران مبتلا به سرطان پستان در افراد دیابتی با افراد غیردیابتی تفاوت معنی‏ داری ندارد. با توجه به نتایج مطالعه در پیگیری بقای 5 ساله، در بیماران دیابتیک مصرف متفورمین و در بین عوامل خطر بیماران با گیرنده استروژن مثبت می‏تواند باعث کاهش خطر مرگ گردد. لذا برنامه‏ های غربالگری سرطان در گروه ‏های در معرض خطر بالاخص در بیماران دیابتی و کنترل هایپرگلیسمی ممکن است بر زمان بقا موثر باشد.

نوع مطالعه: پژوهشي | موضوع مقاله: بیماریهای پستان
دریافت: 1400/6/19 | پذیرش: 1400/10/1 | انتشار: 1400/12/1

ارسال نظر درباره این مقاله : نام کاربری یا پست الکترونیک شما:
CAPTCHA

ارسال پیام به نویسنده مسئول


بازنشر اطلاعات
Creative Commons License این مقاله تحت شرایط Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License قابل بازنشر است.

کلیه حقوق این وب سایت متعلق به فصلنامه علمی- پژوهشی بیماری های پستان ایران می باشد.

طراحی و برنامه نویسی : یکتاوب افزار شرق

© 2022 CC BY-NC 4.0 | Iranian Quarterly Journal of Breast Disease

Designed & Developed by : Yektaweb