آدرس ایمیل خود را وارد نمایید
ثبت
پیام خود را بنویسید
مجله علمی بیماری های پستان ایران
برگشت به فهرست مقالات |
برگشت به فهرست نسخه ها
گروه مامایی، واحد علوم پزشکی تهران، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران ، solmaz.roshandel@iau.ac.ir
چکیده: (28 مشاهده)
سردبیر محترم؛
مایلم نکته‌ای مهم در حوزه زبان علمی و اخلاق ارتباطی در مقالات مرتبط با سرطان پستان مطرح کنم. در بسیاری از مقالات علمی، از جمله برخی مقالات منتشرشده در شماره‌های اخیر مجله (1, 2)، همچنان از اصطلاح "مبتلایان به سرطان پستان" برای اشاره به افرادی استفاده می‌شود که در مراحل تشخیص، درمان یا پس از درمان قرار دارند. اگرچه این اصطلاح در ادبیات پزشکی رایج است، اما ممکن است نتواند تجربه زیسته، هویت فردی و نیازهای روان‌شناختی این افراد را به‌طور کامل بازتاب دهد.
در سال‌های اخیر، مفهوم "بازماندگان سرطان(Cancer Survivors) " در ادبیات علمی و مراقبت‌های حمایتی اهمیت فزاینده‌ای یافته است. مفهوم بازماندگی سرطان به تجربه زندگی فرد از زمان تشخیص سرطان تا پایان عمر اشاره دارد و شامل تمام ابعاد جسمی، روانی، اجتماعی و اقتصادی ناشی از بیماری و درمان آن می‌شود. براساس تعریف ارائه شده توسط National Cancer Institute Office of Cancer Survivorship، بازماندگان سرطان تنها افرادی نیستند که درمان را به پایان رسانده‌اند، بلکه همه افراد مبتلا به سرطان در مراحل مختلف بیماری، از مراحل اولیه تا سرطان پیشرفته و متاستاتیک را در بر می‌گیرد. به علاوه بازماندگی سرطان علاوه بر بیماران، مراقبان و خانواده‌های آنان را نیز شامل می‌شود. مراقبت در بازماندگان سرطان از زمان تشخیص آغاز شده و با هدف پیشگیری، پایش و مدیریت عوارض کوتاه‌مدت و بلندمدت درمان، ارتقای رفتارهای سالم، هماهنگی خدمات درمانی، حمایت روانی و اجتماعی، و کاهش مشکلات اقتصادی و مالی ادامه می‌یابد. در این میان، پژوهش‌های مرتبط با بازماندگان سرطان نیز بر شناخت و کاهش پیامدهای جسمی، روانی، اجتماعی و اقتصادی سرطان، بهبود کیفیت مراقبت و ارتقای کیفیت زندگی بازماندگان تمرکز دارند (3, 4). مفهوم “بازماندگی” در سرطان پستان، بخش مهمی از مدیریت بالینی بیماران را تشکیل می‌دهد؛ به‌طوری‌که دستورالعمل‌های مراقبتی انجمن انکولوژی بالینی آمریکا (ASCO) و انجمن سرطان آمریکا (ACS) نیز از عنوان “بازماندگان سرطان پستان” برای تدوین پروتکل‌های مراقبتی پس از تشخیص استفاده کرده‌اند که نشان‌دهنده تغییر پارادایم از تمرکز صرف بر درمان فعال به مدیریت بلندمدت سلامت است (5)
استفاده از زبان توانمندساز و مبتنی بر احترام به فرد می‌تواند اثر مثبتی بر احساس کنترل، امید، مشارکت در مراقبت‌های پیگیری و کیفیت زندگی افراد مبتلا یا بهبود‌یافته از سرطان داشته باشد. اصطلاح بازماندگان سرطان پستان (Breast Cancer Survivors) نه تنها مسیر تاب‌آوری و بهبود را نشان می‌دهد، بلکه هویت فردی و تجربه زیسته بیماران را محترم می‌شمارد. انتخاب واژه‌ها تأثیر مستقیم بر خودانگاره، سازگاری روان‌شناختی و سلامت روان افراد دارد. استفاده از واژه بازماندگان می‌تواند حس توانمندی و کنترل فرد بر زندگی خود را تقویت کند (3).
مایلم نکته‌ای مهم در حوزه زبان علمی و اخلاق ارتباطی در مقالات مرتبط با سرطان پستان مطرح کنم. در بسیاری از مقالات علمی، از جمله برخی مقالات منتشرشده در شماره‌های اخیر مجله (1, 2)، همچنان از اصطلاح "مبتلایان به سرطان پستان" برای اشاره به افرادی استفاده می‌شود که در مراحل تشخیص، درمان یا پس از درمان قرار دارند. اگرچه این اصطلاح در ادبیات پزشکی رایج است، اما ممکن است نتواند تجربه زیسته، هویت فردی و نیازهای روان‌شناختی این افراد را به‌طور کامل بازتاب دهد.
در سال‌های اخیر، مفهوم "بازماندگان سرطان(Cancer Survivors) " در ادبیات علمی و مراقبت‌های حمایتی اهمیت فزاینده‌ای یافته است. مفهوم بازماندگی سرطان به تجربه زندگی فرد از زمان تشخیص سرطان تا پایان عمر اشاره دارد و شامل تمام ابعاد جسمی، روانی، اجتماعی و اقتصادی ناشی از بیماری و درمان آن می‌شود. براساس تعریف ارائه شده توسط National Cancer Institute Office of Cancer Survivorship، بازماندگان سرطان تنها افرادی نیستند که درمان را به پایان رسانده‌اند، بلکه همه افراد مبتلا به سرطان در مراحل مختلف بیماری، از مراحل اولیه تا سرطان پیشرفته و متاستاتیک را در بر می‌گیرد. به علاوه بازماندگی سرطان علاوه بر بیماران، مراقبان و خانواده‌های آنان را نیز شامل می‌شود. مراقبت در بازماندگان سرطان از زمان تشخیص آغاز شده و با هدف پیشگیری، پایش و مدیریت عوارض کوتاه‌مدت و بلندمدت درمان، ارتقای رفتارهای سالم، هماهنگی خدمات درمانی، حمایت روانی و اجتماعی، و کاهش مشکلات اقتصادی و مالی ادامه می‌یابد. در این میان، پژوهش‌های مرتبط با بازماندگان سرطان نیز بر شناخت و کاهش پیامدهای جسمی، روانی، اجتماعی و اقتصادی سرطان، بهبود کیفیت مراقبت و ارتقای کیفیت زندگی بازماندگان تمرکز دارند (3, 4). مفهوم “بازماندگی” در سرطان پستان، بخش مهمی از مدیریت بالینی بیماران را تشکیل می‌دهد؛ به‌طوری‌که دستورالعمل‌های مراقبتی انجمن انکولوژی بالینی آمریکا (ASCO) و انجمن سرطان آمریکا (ACS) نیز از عنوان “بازماندگان سرطان پستان” برای تدوین پروتکل‌های مراقبتی پس از تشخیص استفاده کرده‌اند که نشان‌دهنده تغییر پارادایم از تمرکز صرف بر درمان فعال به مدیریت بلندمدت سلامت است (5)
استفاده از زبان توانمندساز و مبتنی بر احترام به فرد می‌تواند اثر مثبتی بر احساس کنترل، امید، مشارکت در مراقبت‌های پیگیری و کیفیت زندگی افراد مبتلا یا بهبود‌یافته از سرطان داشته باشد. اصطلاح بازماندگان سرطان پستان (Breast Cancer Survivors) نه تنها مسیر تاب‌آوری و بهبود را نشان می‌دهد، بلکه هویت فردی و تجربه زیسته بیماران را محترم می‌شمارد. انتخاب واژه‌ها تأثیر مستقیم بر خودانگاره، سازگاری روان‌شناختی و سلامت روان افراد دارد. استفاده از واژه بازماندگان می‌تواند حس توانمندی و کنترل فرد بر زندگی خود را تقویت کند (3).
با توجه به اهمیت این موضوع، با احترام پیشنهاد می‌دهم که نویسندگان، ویراستاران و مجلات علمی در مقالاتی که به کیفیت زندگی، پیامدهای روانی، مراقبت بلندمدت و دوره پس از درمان می‌پردازند، به جای عبارت "مبتلایان سرطان پستان"، از "بازماندگان سرطان پستان" استفاده نمایند – مگر در مواردی که تمرکز مقاله صرفاً بر روی جنبه‌های تهاجمی و درمانی بیماری در مرحله فعال باشد.این تغییر زبانی، هرچند کوچک به نظر برسد، می‌تواند در ارتقای حساسیت اخلاقی، بهبود ارتباط علمی با بیماران و احترام به تجربه زیسته آن‌ها نقش مؤثری ایفا کند.
از توجه شما بسیار سپاسگزارم و امیدوارم این پیشنهاد بتواند به بهبود ادبیات علمی در مطالعات سرطان پستان کمک نماید.
واژه‌های کلیدی: سرطان پستان، بازماندگان
نوع مطالعه: نامه به سردبیر |
موضوع مقاله:
تشخیص، درمان، بازتوانی
دریافت: 1405/3/15 | پذیرش: 1405/5/20
دریافت: 1405/3/15 | پذیرش: 1405/5/20
ارسال پیام به نویسنده مسئول
| بازنشر اطلاعات | |
 |
این مقاله تحت شرایط Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License قابل بازنشر است. |
